Sytuacja lokatorów nieruchomości, które mają nowych właścicieli

Marcin Zadrożny - Aplikant adwokacki, HILLS LTS S.A.
KamienicaDednym z celów nabycia/odzyskania nieruchomości przez nowych właścicieli jest cel inwestycyjny. Dlatego często zależy im na tym, żeby dotychczasowi lokatorzy wyprowadzili się.
KamienicaDednym z celów nabycia/odzyskania nieruchomości przez nowych właścicieli jest cel inwestycyjny. Dlatego często zależy im na tym, żeby dotychczasowi lokatorzy wyprowadzili się. mk
Co jakiś czas pojawiają się informacje o problemach lokatorów, które mają nowych właścicieli. Często właściciel, który nabył lub odzyskał nieruchomość chce się "pozbyć" lokatorów.

Najczęściej nowymi właścicielami kamienic lub innych budynków, w których co do zasady są mieszkania komunalne, są potomkowie przedwojennych właścicieli, którzy w drodze wyroku Sądu odzyskali własność, ewentualnie inne osoby, które nabyły nieruchomość od gminy.

Nowi właściciele nabywają lub odzyskują nieruchomości w celach inwestycyjnych

Właściciele chcąc zacząć zarabiać na nieruchomości – planują remont budynku, ewentualnie jego wyburzenie i wówczas sprzedaż nieruchomości gruntowej z zyskiem. Jednakże nieruchomości nabyte/odzyskane przez nowych właścicieli najczęściej nie są pustostanami. Mieszkają w nich lokatorzy komunalni.

„Pozbycie" się niechcianych lokatorów nie jest łatwą sprawą

Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.) gwarantuje bowiem najemcom dużą ochronę.

Są jednak sytuacje, w których właściciele podejmują na własną rękę działania mające na celu wyrzucanie lokatorów siłą, ewentualnie usuwają rzeczy z mieszkania pod nieobecność lokatorów czy wymieniają zamki w drzwiach. Należy jednak pamiętać, że powyższe działania są niezgodne z prawem, a lokator usunięty siłą może wnieść zasadne powództwo do sądu o przywrócenie posiadania (art. 344 § 1 KC).

Od kogo nowy właściciel może żądać opuszczenia lokalu

Właściciel może żądać opuszczenia lokalu tylko przez takiego lokatora, z którym nie łączy go już umowa najmu. W przypadku umów na czas określony będzie to miało miejsce po upływie czasu, na który została ona zawarta.

Przeczytaj również: Eksmisje w Polsce – panujące zasady i działania komornika 

Nowy właściciel nabywając własność budynku ma prawa i obowiązki dotychczasowego właściciela. Łączy go więc z lokatorem stara umowa najmu i do czasu jej wypowiedzenia lub zmiany w formie aneksu mają zastosowanie wszystkie jej postanowienia. W przypadku umów na czas nieokreślony niezbędne będzie wcześniejsze jej wypowiedzenie. Warto pamiętać, że może to nastąpić tylko w ściśle określonych przypadkach wskazanych w art. 11 wspomnianej Ustawy, między innymi:

  • [jeżeli lokator] pomimo pisemnego upomnienia nadal używa lokalu w sposób sprzeczny z umową lub niezgodnie z jego przeznaczeniem lub zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, lub niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez mieszkańców albo wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali, lub
  • jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie lokalu co najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności.

Jeżeli po wygaśnięciu/rozwiązaniu umowy najmu lokator nie opuścił dobrowolnie lokalu, to właściciel budynku ma prawo do wystąpienia do sądu z powództwem o opuszczenie, opróżnienie i wydanie lokalu.

Często mimo wyroku eksmisyjnego byli najemcy nie chcą się wyprowadzić. Wówczas właściciel nieruchomości (posiadając prawomocny wyrok z nadaną klauzulą wykonalności) może zwrócić się o pomoc do komornika sądowego. W takiej sytuacji komornik będzie działać w oparciu o odpowiednie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego oraz Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2011 roku w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach o opróżnienie lokalu lub pomieszczenia albo o wydanie nieruchomości (Dz.U. z dnia 05 stycznia 2012 roku), które weszło w życie 13 stycznia 2012 roku i obowiązuje do dziś.

Dowiedz się: Jak wygląda praca komornika

Gdy z orzeczenia sądu/tytułu wykonawczego nie wynika prawo pozwanego do lokalu socjalnego, komornik ustala (po upływie terminu wyznaczonego do dobrowolnego opróżnienia lokalu), czy osobie podlegającej eksmisji przysługuje tytuł prawny do innego lokalu lub pomieszczenia, w którym może ona zamieszkać.

Gdy lokator nie ma prawa do korzystania z innego lokalu

Komornik musi również ustalić sytuację rodziną osoby podlegającej eksmisji. Gdy okaże się, że pozwany nie ma prawa do korzystania z innego lokalu lub pomieszczenia, w którym mógłby zamieszkać, komornik informuje o tym wierzyciela. Następnie niezwłocznie występuje do gminy właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu z wnioskiem o wskazanie tymczasowego pomieszczenia.

Definicja tymczasowego pomieszczenia znajduje się również w Ustawie o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego:
− tymczasowe pomieszczenie to „pomieszczenie nadające się do zamieszkania, posiadające dostęp do źródła zaopatrzenia w wodę i do ustępu, chociażby te urządzenia znajdowały się poza budynkiem, oświetlenie naturalne i elektryczne, możliwość ogrzewania, niezawilgocone przegrody budowlane oraz zapewniające możliwość zainstalowania urządzenia do gotowania posiłków, zapewniające co najmniej 5 metrów kwadratowych powierzchni mieszkalnej na jedną osobę i w miarę możności znajdujące się w tej samej lub pobliskiej miejscowości, w której dotychczas zamieszkiwały osoby przekwaterowywane" (art. 2 ust. 1 pkt 5a Ustawy).

Do czasu wskazania przez odpowiednią gminę pomieszczenia tymczasowego, komornik musi wstrzymać się z wykonaniem egzekucji. Jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy. Po tym okresie komornik usunie lokatora do noclegowni, schroniska lub innej placówki zapewniającej miejsce noclegowe wskazane przez gminę.

Zgodnie z Uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2011 roku (sygn. akt III CZP 48/11) „gmina ponosi wobec właściciela lokalu mieszkalnego odpowiedzialność na podstawie art. 417 § 1 Kodeksu cywilnego za szkodę powstałą w okresie obowiązywania art. 1046 § 4 k.p.c. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 172, poz.1804) na skutek zaniechania wskazania, na wezwanie komornika, tymczasowego pomieszczenia dla dłużnika mającego obowiązek opuszczenia, opróżnienia i wydania tego lokalu".

Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego może nie jest idealna, jednakże w świetle tej Ustawy przymusowe usunięcie lokatora może sprawić nowemu właścicielowi wiele trudności.

Wysokie ceny gazu. Gazprom szantażuje Europę.

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie