Czujniki dymu i czujniki temperatury: dla bezpieczeństwa

ewk
Czujnik zainstalowany na suficieCzujniki dymu i czujniki temperatury: dla bezpieczeństwa
Czujnik zainstalowany na suficieCzujniki dymu i czujniki temperatury: dla bezpieczeństwa jppi
Udostępnij:
Do wczesnego wykrywania zagrożenia pożarem w domach i mieszkaniach możemy wykorzystać czujniki dymu lub temperatury. Liczba i rodzaj czujników zależy od układu budynku, liczby sypialni oraz lokalizacji urządzeń mogących być źródłem potencjalnego pożaru.

Pożar jest jednym z podstawowych zagrożeń w domu. Niebezpieczeństwo występuje wszędzie tam, gdzie mamy do czynienia z otwartym ogniem (np. kominki lub piece stałopalne), z urządzeniami elektrycznymi osiągającymi wysokie temperatury lub w pomieszczeniach, gdzie przebywają osoby palące. Pożar może być też wywołany przegrzewaniem się elementów instalacji elektrycznych.

Rodzaje czujników (detektorów)

Każdemu pożarowi towarzyszy wzrost temperatury i powstawanie dymu. Alarmy (detektory) służą do monitorowania pomieszczeń pod kątem nadmiernego wzrostu temperatury i zadymienia. Umożliwiają podjęcie odpowiednich działań zanim poziom zagrożenie pożarem stanie się niebezpieczne dla zdrowia i życia osób przebywających w danym pomieszczeniu.

Czujniki temperatury (ciepła) dzielimy na nadmiarowe (czujniki temperatury granicznej) oraz różnicowe. Pierwsze z nich reagują na wzrost temperatury powyżej ustawionego progu (w zakresie 55°C–70°C). Drugie (różnicowe) reagują na szybkie narastanie temperatury. Gdy przyrost jest większy od ustawionego, następuje rozpoznanie i powiadomienie.

Zobacz również: Dom bezpieczny. Zadbaj o ochronę przeciwpożarową

Z kolei do wykrywania dymu stosuje się czujniki jonizacyjne (izotopowe) lub optyczne (fotoelektryczne). Czujniki jonizacyjne wykrywają dym niemal niewidoczny dla człowieka, szybciej reagują na dym, dlatego poleca się je instalować w miejscach gdzie istnieje możliwość szybkiego rozprzestrzeniania się ognia. Czujki optyczne rozpoznają gęsty dym widoczny (zanim nastąpi zapłon), bez otwartego ognia np. dym z tlących się przedmiotów. Ponieważ czujniki optyczne są mniej podatne na produkty spalania powstające w trakcie gotowania lub smażenia, najczęściej umieszczamy je w pobliżu pomieszczeń kuchennych.
W sprzedaży można spotkać czujki wyposażone w obydwa rodzaje czujników (sensorów) dymu, a także w dodatkowe czujniki np. temperatury, czadu itd.

Zasada działania czujników

W przypadku wykrycia zagrożenia czujnik uruchamia sygnalizację optyczną oraz akustyczną. Najczęściej alarm optyczny to wbudowana czerwona dioda LED. Równocześnie z alarmem optycznym jest uruchamiany sygnał dźwiękowy o natężeniu 85 dB.
Niemal każdy detektor posiada przycisk kontrolny od sprawdzania prawidłowości działania urządzenia. Kontrola powinna być przeprowadzana raz na kilka miesięcy (nie rzadziej, jednak niż dwa razy w roku). Dodatkowo, automatyczna kontrola czujnika pozwala na zasygnalizowanie wyczerpujących się baterii, zbytniego zanieczyszczenia czujnika lub nieprawidłowej pracy urządzenia.

Niektóre z detektorów posiadają funkcję zapisu w pamięci urządzenia informacji o uruchomieniu alarmu. Dzięki temu istnieje możliwość sprawdzenia czy nie nastąpiła aktywacja czujnika podczas nieobecności domowników.
Do wyboru są czujki zasilane z sieci 230 V, za pomocą baterii lub urządzenia posiadające zasilanie podwójne (podstawowe z sieci i dodatkowe bateryjne).

Zasady montażu czujek

Przy ustalaniu optymalnej liczby czujek ważne jest przestrzeganie poniższych zasad:

  • w budynkach wielopiętrowym montujemy co najmniej jeden detektor na każdej kondygnacji (najlepszym miejscem montażu jest hol w pobliżu klatki schodowej oraz sypialni),
  • pierwszą czujkę montujemy na korytarzu w pobliżu sypialni, dodatkową czujkę montujemy na klatce schodowej, stanowiącej "naturalny komin" dla dymu i ognia,
  • montujemy czujnik w sypialni, w której śpi osoba paląca papierosy, w pomieszczeniach, w których znajdują się urządzenia elektryczne mogące być źródłem pożaru (elektryczne piecyki, nawilżacze powietrza itp.), w pomieszczeniach z kominkiem,
  • najlepszym miejscem montażu czujnika jest środek sufitu, ponieważ z tego punktu jest najbliżej do każdego miejsca w pomieszczeniu,
  • w pomieszczeniach, w których jeden z wymiarów jest większy niż 9 m (np. długi korytarz) należy zamontować czujniki na obu jego końcach.

Aby zminimalizować liczbę tzw. „fałszywych alarmów" nie montujemy czujek:

  • w garażu (dotyczy czujników dymu),
  • w pobliżu okien, drzwi oraz urządzeń wymuszających burzliwy przepływ powietrza (klimatyzatorów, wentylatorów sufitowych),
  • w pomieszczeniach, w których temperatura spada poniżaj 4°C oraz może wzrosnąć powyżej 38°C (np. w zamkniętych werandach, domowych ogrodach zimowych itp.),
  • w narożnikach pomieszczeń (jest to tzw. „martwy obszar")
  • w miejscach narażonych na wzmożone działanie kurzu, brudu (czynniki te mogą zakłócić prawidłowe działanie sensora lub go zablokować),
  • w odległości mniejszej niż 0,9 m od pomieszczeń o dużej wilgotności powietrza (wilgoć lub para wodna może wywoływać „fałszywe alarmy").
  • w odległości mniejszej niż 0,9 m od pomieszczeń w których występują produkty spalania (np. kuchnia - dotyczy czujników dymu),
  • w pobliżu fluorescencyjnych źródeł światła (min. odległość to 50 cm). 

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Prestiżowe nagrody dla polskich domów

Wideo

Komentarze

Komentowanie zostało tymczasowo wyłączone.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Przejdź na stronę główną RegioDom
Dodaj ogłoszenie