Płytki ceramiczne: czym kierować się przy ich wyborze

Podstawowym czynnikiem mającym wpływ na prawidłowy dobór płytek ceramicznych jest dopasowanie ich rodzajudo funkcji użytkowej pomieszczenia. Powinniśmy pamiętać, że im silniejsze są przewidywane oddziaływania, tym lepsze muszą być właściwości i parametry techniczne płytek.

Przy wybieraniu płytek nie jest również wskazana nadgorliwość i nadmierna ostrożność, ponieważ tym sposobem bardzo często inwestor skupia się jedynie na droższch produktach o wyższych parametrach. Wtedy dochodzi do sytuacji, w ktrórej płytki mają cechy, które nie są wymagane w danym pomieszczeniu i nigdy nie będą wykorzystywane. Na przykład nie ma sensu układać płytek mrozooodpornych w kuchni, podczas gdy na tarasie są one konieczne.

Płytki na podłodze w przedpokoju, łazience i nie tylko

Najintensywniejszy ruch jest w przedpokoju i korytarzu. Dodatkowo w pomieszczeniach tych jesteśmy najczęściej w butach, na których wnosimy piasek i żwir oraz wodę (np. z roztapiającego się śniegu). Z tego powodu płytki tam zastosowane muszą charakteryzować się wysoką odpornością na ścieranie, plamienie oraz dużą łatwością czyszczenia. W przedpokoju najlepiej jest stosować płytki matowe, bez wyraźnych wgłębień, w których może gromadzić się brud, o niezbyt jasnych barwach i najlepiej zróżnicowanym wzorze (brud będzie mniej widoczny). Najodpowiedniejsze są płytki z gresu nieszkliwionego lub szkliwionego w 4 klasie ścieralności (liczba obrotów, przy której widoczne są zmiany podczas badania: 2100, 6000, 12 000).

Przy układaniu płytek w łazience zwróćmy uwagę na to, żeby charakteryzowały się odpornością na działanie środków chemicznych domowego użytku i dawały się dokładnie czyścić i odkażać detergentami. Do łazienki na podłogę wystarczające są płytki szkliwione w 3. klasie ścieralności (liczba obrotów, przy której widoczne są zmiany podczas badania: 750, 1500).

Kuchnia, a w szczególności posadzka znajdująca się w niej, to miejsca najbardziej narażone na obciążenia, zaplamienia (tłuszczami, winem, sokami, herbatą), upadek ciężkich i ostrych przedmiotów oraz nasilony ruch. Chodzenie w kuchni odbywa się najczęściej tymi samymi trasami, ze względu na podziła pomieszczenia na strefy: gotowania, zmywania, przechowywania żywności. Bardzo ważne jest, aby płytki stosowane w kuchni miały wysokie parametry mechaniczne i chemiczne. Do kuchni należy stosować płytki w 4. lub 3. klasie ścieralności.

Zobacz również: Podłoga w kuchni. Płytki ceramiczne lub kamienne to optymalne rozwiązanie

Podłoga w salonie w mniejszym stopniu niż w kuchni i korytarzu narażona jest na obciążenia, ścieranie, zabrudzenia czy upadek przedmiotów. W salonie najczęściej stosuje się płytki w 3. lub 4. klasie ścieralności.

Płytki stosowane na zewnątrz

Na tarasie czy balkonie posadzka jest narażona przede wszystkim na duże wahania temperatury oraz mróz, więc najważniejszym kryterium wyboru płytek jest mrozoodporność.
W przypadku balkonu wychodzimy na niego zwykle z pomieszczeń mieszkalnych, więc nie ma dużego zagrożenia wnoszenia materiału ściernego w postaci piachu. Dlatego na balkon wystarczą mrozoodporne płytki w 4. lub 3. klasie ścieralności.

Odmienna sytuacja panuje na tarasie, szczególnie tym połączonym z ogrodem lub schodami wejściowymi. Jego nawierzchnia narażona jest na działanie dużych wahań temperatury, wnoszenie piasku i żwiru oraz innych materiałów ścierających. Dlatego płytki tam układane muszą być mrozoodporne, w minimum 4. klasie ścieralności i antypoślizgowe. Na tarasie sprawdzają się najlepiej płytki nieszkliwione, gres techniczny lub klinkier.

Kolorystyka i wymiary płytek

Kupując płytki trzeba też pamiętać o sprawdzeniu na opakowaniu informacji o odcieniu. Technologia produkcji stosowana na skalę przemysłową nie daje możliwości uzyskania całkowicie jednolitej barwy wszystkich egzemplarzy. Dlatego na opakowaniu producenci podawją informację o tonacji wzoru dla danej partii.

Przy kupowaniu płytek ważny jest kaliber (zwany inaczej wymiarem produkcyjnym), czyli rzeczywisty wymiar, w jakim płytka trafia do sprzedaży. Kaliber to naturalna cecha, wynikająca z właściwości materiałów, z których wykonane są płytki. – Płytki wychodzące z pieca mogą mieć różne wymiary. W fazie selekcji i sortowania są one grupowane w partie o tym samym wymiarze w ramach tolerancji ustalonych przez normy. Przykładowo oznaczenie na opakowaniu formatu jako 30 x 30 nie oznacza dokładnie wymiaru 300 x 300 mm – tłumaczy Marcin Balicki z Kuchinoxu. W przypadku płytek podłogowych dopuszczalne odstępstwo od wymiaru nominalnego to ±0,6%. Dla przykładu wymiary płytki 30 x 30 cm rzeczywiście mieszczą się w zakresie od 298,2 do 301,7 mm (maks. odchyłka 3,5 mm).