Śnieguliczki – krzewy ozdobne do ogrodu. Uprawa i gatunki

Śnieguliczka wiosną kwitnie na jasnoróżowo albo biało, a jesienią wydaje owoce, które pozostają na niej nawet przez całą zimę. Zobacz, jakie gatunki tego ozdobnego krzewu warto uprawiać w ogrodzie.
  • Krzew śnieguliczki białej

    Śnieguliczka biała jest jednym z najmniej wymagających krzewów, jakie możemy mieć w ogrodzie.

    Katarzyna Laszczak
  • Kwiaty śnieguliczki białej

    Kwiaty śnieguliczek wyglądają niepozornie, ale są miododajne. Poza głównym okresem kwitnienia (czerwiec) pojedyncze kwiaty pojawiają się aż do jesieni.

    WikimediaImages (Pixabay.com)
  • Śnieguliczka biała zimą

    Śnieguliczka jest trująca dla ludzi, ale zarazem stanowi ona pożywienie dla ptaków, zwłaszcza drozdów.

    Hans (Pixabay.com)
  • Owoce śnieguliczki białej

    Owoce tego krzewu często służą dzieciom do zabawy - jednak trzeba uważać, żeby dzieci ich nie zjadły. Podrażnienia może wywoływać także kontakt z sokiem (w szczególności trzeba uważać na oczy).

    Katarzyna Laszczak
  • Śnieguliczka koralowa

    Warto zwrócić uwagę również na śnieguliczkę koralową. Ma kolorowe owoce, które utrzymują się na krzewie, kiedy liście już opadną.

    Katarzyna Laszczak
  • Śnieguliczka Chenaulta

    Ten gatunek ma bardzo dekoracyjne - duże i zabarwione na różowo lub czerwono.

    Katarzyna Laszczak

Śnieguliczka biała to niewysoki, najwyżej 1,5-metrowy krzew pochodzący z Ameryki Północnej oraz – jeden gatunek – z Chin. Ma jajowate liście i kwiaty w kształcie dzwonków. – Pod koniec wiosny, z reguły w czerwcu, rozwijają się drobne kwiaty, jasnoróżowe lub białe – mówi Jarosław Mikietyński, ogrodnik Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. – Śnieguliczka kwitnie z reguły aż do września. Jesienią natomiast, czasem już na początku sierpnia, pokazują się białe, kuliste owoce.

 Polecamy: Rośliny, które zdobią ogród zimą 

Zdarza się, że jagody te pozostają na pędach przez całą zimę. Ze względu na jasne kwiaty i białe owoce śnieguliczka wygląda z daleka, jakby była przez prawie cały rok pokryta śniegiem.

Owoce śnieguliczki: dla ludzi trucizna, dla ptaków pokarm

Owoce tego krzewu są trujące dla człowieka, ponieważ w składzie mają szkodliwe saponiny (trzeba uważać: dzieci lubią zrywać owoce i je zgniatać, bo charakterystycznie strzelają). Niekiedy wystarczy zjeść 4 jagody, żeby pojawiły się objawy zatrucia (zaczyna się od biegunki i wysokiej gorączki). Może dojść do uszkodzenia nerek, wątroby i serca. Trzeba także uważać, żeby sok np. z rozgniatanych owoców nie prysnął do oka, bo wywoła podrażnienie (może podrażniać także skórę).
Jednak dla ptaków jagody śnieguliczki stanowią pokarm. Jest to także roślina miododajna, z tego względu jest często oblatywana przez pszczoły.

Krzew bez wygórowanych wymagań

Chociaż śnieguliczka biała wygląda na delikatną, jest wytrzymała i odporna na mróz. Radzi sobie i w pełnym słońcu, i w cieniu (ale w cieniu ma mniej kwiatów i owoców). Nie ma także wygórowanych wymagań, jeśli chodzi o glebę. Bywa, że rośnie na piaszczystych, ubogich i suchych, nawet na kamienistych oraz zanieczyszczonych glebach. Nie lubi tylko ziemi podmokłej oraz kwaśnej.

Śnieguliczka to krzew dekoracyjny, więc nadaje się na żywopłoty - nieformowane lub formowane (dobrze znosi cięcie).

 Poczytaj też: Krzewy i drzewa ozdobne, które kwitną zimą 

Rozmnażanie śnieguliczki

Najczęściej rozmnaża się ją przez odrosty korzeniowe. – W tym celu wczesną wiosną albo późną jesienią trzeba wziąć spore, ukorzenione odrosty i zasadzić je w nowym miejscu – kontynuuje ogrodnik. Można też rozmnożyć śnieguliczkę przez nasiona, najlepiej jesienią, wysiewając je z wcześniej zebranych owoców, z którego wykroiliśmy miąższ. Nasiona należy jeszcze podsuszyć, aby nie zgniły, i można je wysiać w doniczce.

Krzew nie wymaga częstej pielęgnacji. Jedynym regularnym zabiegiem powinno być jednak cięcie zbyt wybujałych, zdrewniałych gałęzi, bo nieprzycinana śnieguliczka może tworzyć zarośla, zagłuszając inne rośliny w sąsiedztwie. 


Śnieguliczka jesienią
Śnieguliczka koralowa ma owoce drobne, ale kolorowe. Kolorów nabierają również jej liście jesienią.Fot. Katarzyna Laszczak

Śnieguliczka koralowa

Najczęściej spotyka się opisywaną powyżej śnieguliczkę białą. Ale nie jest to jedyny gatunek tego krzewu, który można uprawiać w Polsce. Atrakcyjnie wygląda również śnieguliczka koralowa. Ten krzew osiąga mniejsze rozmiary niż śnieguliczka biała, ale ma większe wymagania dotyczące jakości ziemi. Nieco gorzej sobie radzi z mrozami i suszą - w bardzo mroźne zimy może przemarzać (ale odbija od korzeni), a przy dłuższym braku opadów dobrze go podlewać. Jest jednak odporny na zanieczyszczenia, dlatego dobrze rośnie również w miastach. Nadaje się do tworzenia żywopłotów.

Śnieguliczka koralowa ma lekko omszone liście i pędy. Jesienią ładnie przebarwia się. Kwiaty tej śnieguliczki są niepozorne (ale również miododajne), jednak owoce różnią się znacznie od śnieguliczki białej. Są znacznie drobniejsze, za to kolorowe - mogą mieć różne odcienie różu, być czerwonawe lub nawet bordowe (niekiedy miewają białe podbicie). Owoce utrzymują się na krzewach przez całą zimę i wyglądają bardzo dekoracyjnie.

Polecamy też: Żylistek - dekoracyjny krzew o małych wymaganiach. Gatunki i zasady uprawy

Śnieguliczka Chenaulta

Bardzo ładnie prezentuje się także śnieguliczka Chenaulta, która łączy cechy wyglądu koralowej i białej. Liście, pokrój i omszone pędy przypominają bardziej śnieguliczkę koralową, a wielkość i rozmieszczenie owoców - białą. Jednak owoce tego gatunku nie są białe, a różowe lub czerwonawe.

Śnieguliczka Chenaulta najlepiej rośnie na żyznej i wilgotnej ziemi. Nie jest w pełni odporna na mróz, ale dobrze odrasta od korzeni. Dorasta do ok. 1–1,5 m, znosi przycinanie (ale nie wymaga go). Można ją sadzić jako żywopłot czy element rabaty.


Krzew ozdobny
Śnieguliczka Chenaulta jest bardzo dekoracyjna, ale też trochę bardziej wymagająca niż koralowa i biała.Fot. Katarzyna Laszczak

Autor: Sławomir Bobbe
0komentarzy