Maliny w trzech kolorach. Jak przycinać ich pędy

Nie tyle chodzi o nazwę, ile o to, czy są to maliny owocujące na pędach jednorocznych czy dwuletnich. Bo inaczej może się zdarzyć, że tnąc pędy malin jesienią, pozbawimy się owoców w przyszłym roku.

Tradycyjna malina czerwona - owocuje na pędach dwuletnich

Jesienią należy więc wyciąć tylko te, na których były owoce, ale zostawić pędy, które wyrosły w tym roku. To na nich w przyszłym roku będą owoce.

Wśród znanych odmian malin wciąż popularne są Beskid i Nawojka. Beskid jest bardzo plenny, ma silne, długie pędy i duże wydłużone czerwone owoce z połyskiem. Jest to odmiana późna, a owoce dojrzewają długo. Chyba jednak smaczniejsza jest, również plenna, Nawojka o wydłużonych, czerwonych, omszałych owocach.

Maliny owocujące na jednorocznych pędach ściąć przy ziemi

Klasyczną odmianą w tej grupie malin jest Polana. Owoce dojrzewają już w lipcu i kolejne można zbierać aż do przymrozków. Maliny te nie wymagają podpór. Można je nawet uprawiać w pojemnikach. Dobrze robi im dwukrotne nawożenie, najlepiej w maju i czerwcu.

Późną jesienią pędy tego typu malin ścinamy tuż nad ziemią (przy dojrzałych krzakach nieco wyżej). Jeśli chcemy mieć maliny jeszcze wcześniej, powinniśmy posadzić  malinę Polkę. Ma ona duże smaczne owoce, dojrzewające 10 dni przed Polaną.

Malina żółta - Poranna Rosa coraz popularniejsza

Warto też posadzić Poranną Rosę ze względu na żółte lub lekko pomarańczowe duże kuliste owoce. Odmiana ta owocuje dwa razy w sezonie. W lipcu owoce pojawiają się na pędach, które wyrosły w poprzednim roku. Jesienią, już w mniejszej ilości, na pędach tegorocznych. Przymierzając się do cięcia, trzeba brać tę właściwość Porannej Rosy pod uwagę.

Zobacz również: Jeżyna bezkolcowa - uprawa w przydomowym ogrodzie

Pędy dające owoce w lipcu najlepiej wyciąć zaraz po tym, jak zakończą owocowanie. Wtedy nowe szybciej się rozwiną i zaowocują. Tych drugich, wydających maliny jesienią, absolutnie wycinać nie wolno. Jeśli to zrobimy, w przyszłym roku nie będziemy mieć w lipcu owoców.

Żółte maliny charakteryzują się małą podatnością na gnicie owoców i zamieranie pędów. Ich podwinięte liście to nie choroba, lecz cecha charakterystyczna tego gatunku.

Malinę czarną wielu myli z jeżyną

Czarna malina Bristol ma silnie rosnące pędy, dochodzące nawet do 4 m. Wymaga więc podpór lub prowadzenia przy płocie. Malina ta, w odróżnieniu od swoich czerwonych kuzynek, nie wytwarza odrostów korzeniowych. Owocuje w lipcu na pędach dwuletnich. Zbiór trwa około dwóch tygodni. Czarne, kuliste, pokryte silnym nalotem owoce, łatwo odchodzą od dna kwiatowego. Są smaczne, nadają się też do przetwarzania.

Po zakończeniu zbioru dwuletnie pędy należy koniecznie wyciąć i zniszczyć. Pozostawić tylko młode, które zaowocują w przyszłym roku. Czarna malina jest odporna na mróz. Wymaga słonecznego miejsca.

Maliny trzeba koniecznie podlewać

Wszystkie odmiany malin źle znoszą suszę, bo mają płytki system korzeniowy. Należy je więc podlewać. Młode krzaczki najlepiej sadzić w II połowie października. Lubią luźne, żyzne gleby, lekko kwaśne.

Usuwanie pędów ogranicza choroby malin

Do najczęstszych i najgroźniejszych chorób malin należą zamieranie pędów i szara pleśń. Czynnikiem chorobotwórczym są grzyby, które w przypadku zamierania pędów porażają liście i łodygi. U nasady ogonków liściowych i pąków powstają fioletowe, a następnie brunatniejące plamy. Kora dookoła plam pęka, łuszczy się i odpada. Porażone pędy mogą zamierać już jesienią lub wiosną następnego roku.

Zwalczanie tej choroby polega na usuwaniu starych dwuletnich pędów zaraz po zbiorze owoców. Jeśli rośliny są zbyt gęste, trzeba je przerzedzić. Należy również wykonać oprysk po zbiorach i na wiosnę przed kwitnieniem: Euparenem Multi 50WP,Teldorem 500S.C lub Rovralem Flo 255 SC. Ochroni to maliny jednocześnie przed szarą pleśnią, plamistością lub rdzą.