Montaż grzejników: gdzie i jak poprawnie to robić

Aby nasze grzejniki (potocznie nazywane kaloryferami) spełniały swoje podstawowe zadanie, czyli utrzymywały pożądaną temperaturę w pomieszczeniu oraz umożliwiały jej regulację w szerokim zakresie i były bezpieczne w eksploatacji, muszą być zamontowane zgodnie z pewnymi zasadami, które dotyczą:

• doboru grzejników,
• wyboru miejsca montażu,
• sposobu montażu grzejników,
• doboru armatury przyłącznej i regulacyjnej (zawory, wkładki i głowice termostatyczne).

Prawidłowy dobór grzejników

Nie chodzi tutaj o wybór konkretnego modelu grzejnika, bo to zależy od naszych wymagań estetycznych
i możliwości finansowych. Najważniejsze są jego parametry techniczne, czyli moc cieplna i wymiary.
Przy nowych instalacjach, z reguły doboru mocy grzejników dokonuje projektant. Przy modernizacji instalacji centralnego ogrzewania najczęściej musimy zrobić to sami. Można do tego wykorzystać programy, które są udostępniane przez producentów grzejników lub skorzystać z porady instalatora.

Zobacz również: Modernizacja centralnego ogrzewania. Zastosowanie grzejników renowacyjnych

Kiedy mamy już określone zapotrzebowanie na ciepło, pora dobrać wymiary grzejnika. Podstawowym ograniczeniem będą wymiary ściany lub wnęki, w której zamierzamy montować kaloryfer.
Dobierając długość grzejnika trzeba uwzględnić to, że po bokach urządzenia miejsce zajmą też przyłącza, głowica termostatyczna i odpowietrznik oraz to, że do odpowietrznika i głowicy musi być zapewniony swobodny dostęp w czasie użytkowania.

Z kolei przy doborze wysokości pamiętajmy, że odległość grzejnika zarówno od podłogi jak i parapetu (półki lub blatu) nie powinna być mniejsza niż 10–12 cm. Z tego wynika, że we wnęce o wymiarach 100/80 cm (długość/wysokość), największy naścienny grzejnik, jaki możemy zamontować będzie miał wymiary 80/60 cm.

Wybór miejsca montażu grzejników

Ściany zewnętrzne i przeszklenia to miejsca, gdzie występują największe straty ciepła. W związku z tym grzejniki najczęściej montuje się pod oknem, aby ciepłe powietrze miało możliwość swobodnej cyrkulacji
w pomieszczeniu. Tak umiejscowiony grzejnik ma zapewnione optymalne warunki pracy. Ten sam grzejnik umieszczony na ścianie wewnętrznej będzie miał sprawność nawet o 10% mniejszą. Kiedy jednak jesteśmy zmuszeni zainstalować grzejnik na ścianie wewnętrznej, pamiętajmy, że należy go zamontować jak najniżej i korzystne jest zamontowanie nad nim osłony. Spowoduje to lepszy przepływ powietrza w pomieszczeniu oraz uchroni ścianę nad grzejnikiem przed szybkim zabrudzeniem od osiadającego się kurzu.

Często problemem jest usytuowanie grzejnika w kuchni. Nad miejscem montażu, pod oknem, montuje się głębokie blaty robocze. Dobrym wyjściem jest wówczas zainstalowanie w blacie kratki wentylacyjnej.

Przy dużych przeszkleniach, kiedy tradycyjny grzejnik nie mieści się pod parapetem, możemy wybrać grzejniki długie i niskie lub kanałowe. W przypadku, gdy niemożliwe jest wykorzystanie takiego rozwiązania, możemy zastosować grzejniki pionowe, które umieszczamy tuż przy oknie.

Sposoby podłączenia grzejników

Sposób montażu zależy od tego czy grzejnik przystosowany jest do podłączenia dolnego czy tylko do podłączeń bocznych.

Grzejniki członowe (żeberkowe) oraz płytowe (panelowe) typu C to z reguły grzejniki z podłączeniem bocznym. Zaletą grzejników z zasilaniem bocznym jest możliwość zastosowania ich zarówno do instalacji pompowych jak i w grawitacyjnych. Wśród tych grzejników na szczególną uwagę zasługują grzejniki renowacyjne (modernizacyjne). Można je zastosować w starych instalacjach bez konieczności zmiany rozstawu rur przyłącznych. 

Grzejniki płytowe typu V lub VK (uniwersalne) mogą być podłączane z dołu lub z boku. Stosowane są przede wszystkim w instalacjach pompowych. Podejście pod taki grzejnik jest krótkie i mało widoczne. Może być poprowadzone, podobnie jak dla grzejników typu C, bezpośrednio z podłogi lub ze ściany.

Dobór armatury przyłącznej i regulacyjnej

Nie bez znaczenia jest prawidłowy dobór głowicy do wkładki termostatycznej. Źle skompletowane elementy ograniczają możliwość regulacji w pełnym zakresie. W takim przypadku przestawienie głowicy termostatycznej na pozycję zamknięta nie powoduje odcięcia przepływu czynnika grzejnego.