Dodaj komentarz

Tak to powinno wyglądać !!! Thuja (czyli Żywotnik) pochodzi z Ameryki Północnej, ale nasz klimat też jej odpowiada. To zielone, iglaste drzewko (rzadziej nazywane krzewem) spotkać można przede wszystkim jako żywopłot. Tuje to rośliny ozdobne, ale przy tym silne, całoroczne, wieloletnie, odporne na mróz i inne niekorzystne warunki pogodowe.
Thuje możemy podzielić na kilka grup. W Polsce są znane głównie trzy grupy Thui. Żywotnik wschodni (Thuja orientalis)– ma zazwyczaj kilka pni. Jest dosyć szeroki, rozległy. Osiąga nawet średnicę czterech metrów. Może mieć ponad 12 metrów wysokości. Jego szyszki są dosyć szerokie, jakby lekko otwarte.
Żywotnik zachodni (Thuja occidentalis) – jest zazwyczaj smuklejszy, węższy od żywotnika wschodniego. Ma maksymalnie 20 metrów wysokości. Jego szyszki są podobne do szyszek jałowca.
Żywotnik olbrzymi (Thuja plicata) – największy okaz tui. Potrafi urosnąć nawet 30 metrów wysokości. W jego przypadku długość życia wynosząca 100 lat nie należy do rzadkości. W poszczególnych rodzajach możemy wyróżnić najbardziej popularne odmiany – Choćby Thuja 'Smaragd', wysoka niczym kolumna – mówi Jarosław Mikietyński, ogrodnik Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. – Sporych rozmiarów jest też Thuja 'Brabant', osiągająca 10 metrów wysokości. Tym różni się od szmaragdu, że brabant ma bardziej rozłożyste, szerokie gałęzie. Ponadto igły Thui 'Brabant' brązowieją jesienią (to naturalne zjawisko), a skonności tej nie ma szmaragd.
Objawy chorób tui Tuja jest odporna na większość chorób, szkodników i pasożytów, ale i w jej przypadku mogą pojawić się symptomy choroby. – Gdy igły żywotnika zaczynają brązowieć, to znak, że coś nie gra – zaznacza Mikietyński. – Zazwyczaj są trzy przyczyny objawów chorobowych: grzyby, brak wody albo przymarzanie.
Jak podlewać iglaki Ogrodnik kontynuuje: – Niektórzy działkowcy uważają, że drzewa i krzewy iglaste nie wymagają podlewania. Błąd. One muszą być podlewane i to nie tylko wiosną i latem. Tuje należy obficie podlać jesienią, przed nadejściem mrozów. Gdy robi się zimno, także należy je regularnie podlewać. Rośliny same zimą nie zaopatrzą się w wodę np. ze śniegu. Gleba jest zamarznięta i nie mają wówczas możliwości same czerpać wody. Zimą podlewamy tuję w okresach odwilży, gdy gleba rozmarznie. Nie powinno się podlewać całego drzewa żywotnika. Trzeba natomiast polać wodę bezpośrednio przy korzeniu, np. pod korę lub zrosić nią dół drzewa.
Brązowienie żywotnika a pupil w ogrodzie Jeżeli po ogrodzie biegają domowe zwierzęta (pies lub kot), które będą oddają mocz na drzewko tui, łuski żywotnika zaczną się przebarwiać i obumierać. Aby do tego nie dopuścić, należy otoczyć roślinę siatką, która sprawi, że pupil nie będzie miał dostępu do tui. Radzimy: Jak zabezpieczyć się przed szkodami wyrządzonymi przez psa
Tuja kontra grzyb Grzyby powinno się potraktować środkami chemicznymi. Można też zadbać o ziemię, na której rośnie tuja, żeby grzyby tak szybko na niej się nie rozwinęły. – Dla drzew i krzewów iglastych najbardziej odpowiednia jest gleba kwaśna, o współczynniku pH od 3,5 do 4,5 podkreśla ogrodnik. – Nawet regularne nawożenie nic tutaj nie pomoże, jeżeli podlewamy rośliny wodą prosto z kranu, mocno chlorowaną. Takie podlewanie powoduje, że wypłukiwane są wszelkie mikroelementy, a gleba staje się coraz mniej korzystna dla wzrostu i rozwoju rośliny. Mogą pojawić się grzyby.
Jakub, 24.09.2015, 12:45
Dodaj komentarz