Chcesz postawić ściany działowe? O tym musisz pamiętać

Warto dołożyć wszelkich starań, aby ściany działowe były wykonane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej. Dzięki temu nie tylko zapewnią nam niezbędną prywatność w domu lecz także – przy odrobinie pomysłowości – mogą stać się ozdobą wnętrz.

Podstawowym zadaniem ścian działowych jest dzielenie przestrzeni budynku. Ich konstrukcja nie musi być masywna, ale koniecznie musi spełniać wszelkie wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej czy zapewnienia odpowiedniej izolacji termicznej. Istotne jest również, aby chroniły przed hałasem oraz zabezpieczały wnętrze przed wilgocią.

Zobacz również: Jak zabezpieczyć się przed hałasem w domu: izolacyjność akustyczna

W odróżnieniu od ścian konstrukcyjnych, ściany działowe nie podlegają tak dużym obciążeniom, trzeba jednak uwzględniać ewentualne, mniejsze obciążenia oddziałujące na ich powierzchnie, np. półki czy szafki wiszące.

Cegły, pustaki a może... luksfery?

Wybierając materiały do budowy ścianki działowej, powinniśmy mieć na uwadze późniejsze przeznaczenie konstrukcji. Wybór materiałów w tym przypadku jest zdecydowanie szerszy niż przy budowie ścian nośnych, jednak każda z opcji ma swoje wady i zalety.

Najczęściej wybieramy te same materiały, które były wykorzystane przy wznoszeniu ścian konstrukcyjnych ze względu na fakt, że prace te następują po sobie. Czasami zdarza się jednak, że w wykończonym obiekcie powstaje potrzeba zmiany rozmieszczenia pomieszczeń. W takim przypadku najwłaściwiej jest skonsultowaćsię z konstruktorem, który podsunie optymalne rozwiązanie.

Jednym z najczęściej wykorzystywanych materiałów do budowy ścian działowych jest cegła pełna (jej szerokość wynosi 12 cm). Mniej powszechne są cegły cieńsze ponieważ – w przeciwieństwie do pełnej cegły – w tym wypadku należy zastosować zbrojenie poziome. Ściany działowe wykonane z cegieł pełnych cechują się wysoką wytrzymałością i ochroną akustyczną, należy jednak pamiętać o ich wadze. Dlatego też trzeba je stawiać na wzmocnieniach stropów lub belce żelbetowej, opierającej się na ścianach nośnych.

Aby ciężar ścian działowych był jak najmniejszy, warto stosować cegłę dziurawkę, która zmniejszy wagę ściany o ok. 30% w porównaniu ze ścianą z cegły pełnej. Jednak zredukowanie gęstości z pewnością przełoży się na pogorszenie właściwości akustycznych przegrody (dźwięki będą łatwiej przez nią przenikać).

Kolejnym rozwiązaniem są pustaki ceramiczne. Dzięki zastosowaniu tak dużych elementów prace postępują dużo szybciej, a postawione ściany działowe mają grubość 8,8 lub 12 cm. Wykańcza się je tynkiem, który polepsza ich właściwości.

Do budowy ścianek działowych równie często stosuje się beton komórkowy. Warto zwrócić uwagę na niski ciężar bloczków z tego gatunku betonu. Unika się niepotrzebnego obciążania stropu, a co za tym idzie jego uginania. Ponadto, praca z bloczkami z betonu komórkowego jest szybka i bardzo wygodna (łatwo się je np. przecina).

Jednak ze względu na stosunkowo niewielką gęstość trudno zawiesić na nich cięższe elementy oraz słabo tłumią dźwięki – dlatego też wymagają otynkowania z tradycyjnej zaprawy. Zwiększenie masy ściany przekłada się bezpośrednio na poprawę walorów akustycznych. Tego typu ściany można również wykończyć płytami gipsowo-kartonowymi z dodatkową warstwą izolacji akustycznej, jednak wiąże się to ze znacznym wzrostem kosztów.

Obecnie najczęstszym rozwiązaniem stosowanym do podziału przestrzeni w gotowym budynku są ściany z płyt gipsowo-kartonowych – lekkich i prostych w montażu, jednak zdecydowanie mniej wytrzymałych.

Coraz częściej w funkcji budulca ścian działowych wykorzystuje się również pustaki szklane (dwie zgrzane ze sobą kształtki szklane, pomiędzy którymi znajduje się pustka powietrzna) lub luksfery (jednolite szklane kształtki), które dotychczas stanowiły głównie element dekoracyjny.

Zobacz: z czego buduje się ściany domów szkieletowych

Jak łączyć ściany działowe z konstrukcyjnymi?

Przed przystąpieniem do pracy należy sprawdzić, jak w projekcie został określony sposób oparcia ścian na posadzce lub stropie. W razie jakichkolwiek wątpliwości powinno się zawsze zasięgnąć porady konstruktora.

1. Najbardziej popularny sposób łączenia ścian działowych z konstrukcyjnymi polega na wycięciu w ścianach konstrukcyjnych co najmniej 5 cm głębokości bruzd. Wszelkie nierówności są później przykrywane tynkiem.
2. Kolejna metoda to łączenie za pomocą zakotwień w ścianie nośnej. Robi się to za pomocą płaskowników lub prętów stalowych, które powinny mocować ścianę działową w co trzeciej spoinie poziomej. Kotwienie jest konieczne w przypadku ścian, których grubość nie przekracza 6,5 cm.

Oba sposoby zapewniają odpowiednią stabilność konstrukcji.

Bardzo ważne jest, aby pamiętać, że ściany działowe nie mogą się stykać ze stropem,który ugina się podczas eksploatacji obiektu.

Sztywne połączenie mogłoby spowodować zbytnie obciążenie ścian, które w konsekwencji może prowadzić do ich pękania. Dlatego też styk między ścianą a stropem wypełnia się specjalną pianką, która zapewnia niezbędną szczelność, a jednocześnie amortyzuje obciążenia i nie doprowadza do odkształceń. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na staranne wypełnienie, tak aby uniknąć powstawania mostków termicznych!

Trzeba pamiętać, że ściany działowe z reguły cechują się znacznie gorszą izolacyjnością cieplną. Jeśli stanowią jedyną barierę między pomieszczeniami ogrzewanymi a nieogrzewanymi, należy zawsze zastosować dodatkową izolację, np.z wełny mineralnej.